ما در لحظه تحويل سال در کنار کودکان شوش و دروازه غار بوديم. تصاويری از اين مراسم را ببينيد.

1 فروردين 1383 - جشن تحويل سال كميته كودكان كار و خيابان ، خانه كودك شوش

ديگه هيچی براشون مهم نبود، با پای برهنه، لباس های نازك، با دمپايي، بدون وسايل گرمايی در منزل، با رنج و مشقت و... هر طوری بود با سرسختی زمستون سرد را پشت سر گذاشته بودند، هر چند فصل سرد نفس های آخر شو می كشيد و بهار كم كم داشت جانشين می شد . اما از صبح بارون می اومد ولی اصلا“ هوا سرد نبود، همه چيز به آدم لبخند می زد، همه شاد بودند، خانه كودك آذين بندی شده بود،از دو روز قبل داوطلبان جمع شده بودند : مهدي، منا، هما، امير حسين، امير، سعيد، حسين، سحر و ... هر جه در توان داشتند برای زيباتر كردن خانه كودك انجام دادند، بچه ها هم اومده بودند و كمك می كردند. غروب جمعه ديگه كارها تموم شده بود فقط آمپلی فاير مونده بود كه مهدی رفت و ساعت 10 شب با آمپلی فاير اومد. بارون هم می زد و خيس آب شده بود . دستگاه رو نصب كرديم و با خيال آسوده رفتيم، موقع رفتن برگشتيم و به خانه كودك نگاه كرديم، شده بود يه دسته گل. صبح شنبه همه اومده بودند،حتی ميثم هم كه روز تحويل سال بسته آدامسشو رها نكرده بود، اونجا بود . همه شاد بودند، انگاری اومده بودند كه فقط خوش بگذرونند، اومده بودند شاد باشند، گور پدر گرسنگی و در بدري، خنده ها از ته دل بود، اصلا“براشون مهم نبود ديشب شام خوردند يا نه؟ يا اينكه صبحونه شون چی بود؟ اصلا“ اين چيز ها مهم نبود، انگار بهار با تمام طراوت و زيبايی اش در روح و روان شان جاری بود، انگار بهار در تقسيم شادی و نشاطش اين بار بين بالا و پايين فرقی نگذاشته بود، فضای خانــه كــودك خيلی كوچك بود و باعث شده بود همهمه و شادی بچه ها بيشتر خودشو نشون بده، هيچكس اذيت نمی كرد، اما سروصدا زياد بود، اوايل داد می زدم ساكت باشند، اما وقتی به خودم اومدم و كلامو قاضی كردم، گفتم چطور ممكنه در اين راهرو كوچك بيش از 200 بچه بتونند آروم باشند، تنها كاری كه كردم رفتم و پيچ صدای آمپلی فاير رو چرخوندم اونقدر كه موسيقی شاد بر همهمه غلبه كرد، حالا ديگه دست زدن بچه ها بود و شادی كردن اونا، خيلی ها نمی دونستند عيد و تحويل سال نو يعنی چه...

...اما باور كنيد لحظه ی تحويل سال نو هيجان زده شده بودند، بعد از دعای تحويل سال همه شروع به شمارش كرديم تا 26 كه رسيد يم، سال تحويل شده بود و شادی بچه ها چند برابر شد.

خيلی ها اونروز اومده بودند و ما رو تنها نگذاشتند، چند تا خانواده از طريق تلويزيون شنيده بودند، بعضی از داوطلبان هم بعد از تحويل سال خودشونو رسوندند. از همه مهمتر يك گروه دو نفره كه تئاتر عروسكی اجرا می كردند، آقای اكشته و آقای اصل پور، روز قبلش كه با آقای اكشته تلفنی صحبت كردم و قضيه جشن تحويل سال رو گفتم گفت چه از اين بهتر كه تحويل سال در بين بچه ها باشيم، بچه ها هم استقبال بی نظيری از تئاتر عروسكی كردند و خيلی خوشحال بودند.

از چند روز قبل بچه های كلاس مهارت های زندگی با كمك همديگر پيام سال نو كودكان خانه كودك شوش را نوشتند و يكی انتخاب شده بود تا پيام رو بخونه، در اين پيام نوروزی كودكان خواسته هاشونو گفتند و سال خوبی را برای همه كودكان دنيا آرزو كردند، بعد از خواندن پيام و شادی و پايكوبي، نوبت آتش بازی در حياط كوچيك خانه كودك رسيد كه اونهم ديدنی بود . در بين مراسم آتش بازی بچه ها فهميدند تو جيب يكی از مربيان چند تا فشفشه است، با كمك مربيان ديگه به اون حمله ور شدند و طرف رو خوابوندند و فشفشه ها رو از تو جيبش در آوردند .بعد هم مراسم نهار بود و خداحافظی...
اميدواريم كه روزی برسه كه همه اين كودكان زير سقف خونه شون، پيش پدر و مادرشون، در كانون گرم خانواده سال نو را جشن بگيرند.
مسئولين محترم، در سال جديد يك كم بيشتر به فكر اين كودكان باشید.