روز جهانی کارگر را به تمامی کارگران زحمتکش تبريک می گوييم. در پيمان نامه ی جهانی حقوق کودک ياد گرفتيم که: کار کودکان ممنوع است، بهداشت حق همه کودکان است، آموزش و تحصيل حق همه ی کودکان است. اما کودکان بسياری هستند که مجبورند سر کار بروند و آيا می شود واقعا روز جهانی کارگر را به کودکان کار هم تبريک گفت؟ حق آن هاست که روز دانش آموز را به آن ها تبريک بگوييم، آن هايی که تعهد دادند پيمان نامه جهانی حقوق کودکان را در کشور اجرا کنند چرا به قول خودشان عمل نمی کنند؟

به نام خدا

روز جهانی کارگر را به تمامی کارگران زحمتکش تبريک می گوييم. در پيمان نامه ی جهانی حقوق کودک ياد گرفتيم که: کار کودکان ممنوع است، بهداشت حق همه کودکان است، آموزش و تحصيل حق همه ی کودکان است. اما کودکان بسياری هستند که مجبورند سر کار بروند و آيا می شود واقعا روز جهانی کارگر را به کودکان کار هم تبريک گفت؟ حق آن هاست که روز دانش آموز را به آن ها تبريک بگوييم، آن هايی که تعهد دادند پيمان نامه جهانی حقوق کودکان را در کشور اجرا کنند چرا به قول خودشان عمل نمی کنند؟
بسياری از ما مجبوريم سر کار برويم، چرا؟
آيا مسوولين نمی توانند کاری بکنند؟ آيا آموزش و پرورش مسوول تحصيل ما نيست؟
اين که نمی شود همه دست روی دست بگذارند!
بسياری از ما به جای درس و تحصيل و بازی، اسير خودخواهی های يک سری آدم های طمع کار شده ايم. بسياری از کودکان شوش و دروازه غار که در اينجا هم حضور دارند در خانه يا در کارگاه و خيابان آزار می بينند و به زور به کارهايی عادت می کنند که نبايد آشنا شوند.
ما چه فرقی با کودکان ديگر داريم که اين همه بايد عذاب بکشيم؟
هر طرف جهان را نگاه کنيد کودکان بسياری را می بينيد که در کارگاه ها، در خيابان ها يا در خانه هايشان به کارهای سخت مشغولند و فرصت درس خواندن ندارند، وقتی کودکی را در خيابان می بينيد آيا از خود می پرسيد که چرا کار می کند؟ چرا تمام آرزوها و دنيای شيرين خود را رها کرده با يک جعبه آدامس سر خيابان ايستاده؟ آيا اين کودک مثل تمام کودکان ديگر آرزو و حق و حقوقی ندارد که رعايت شود؟ آيا کسی نيست که به حال آن ها رسيدگی کند؟
ما از مسوولين می خواهيم که کاری بکنند تا ما هم به مدرسه های معمولی برويم و به پيمان نامه جهانی حقوق کودک عمل کنند، کار کودک درس و تحصيل و بازی است، کار کردن نيست.

کودکان خانه کودک شوش