بيانيه انجمن حمايت از حقوق كودكان در خصوص وضعيت فعلي كودكان خياباني
هر ساله با شروع فصل سرما و يخبندان زندگي كودكان خياباني وارد مرحله جديدي مي شود . آنچه مسلم است در كشور ما ؛ در حال حاضر نهادهاي غير دولتي بسياري در حوزه كودكان كارو خيابان فعاليت مي كنند و هرچند رسالت NGO ها انجام دادن وظايف دولت ها نيست اما با مشاهده وضعيت اسفباراين كودكان ؛ بسياري از اين تشكل ها عليرغم شرح وظايف خود به كارهاي اجرايي نيز روي آورده اند . در كنار فعاليت هاي اجرايي ؛ اغلب اين NGO ها – ازجمله انجمن حمايت از حقوق كودكان – همواره خواهان احقاق حقوق حقه اين كودكان ونيزخواهان ايجاد فرصت هاي برابر از نظر برخورداري از آموزش و بهداشت و تغذيه مناسب و تفريح و... براي همه كودكان در كليه سطوح اجتماعي هستند . ضمن اينكه ممنوعيت كار كودكان زير 15 سال علاوه بر تاكيد مقاوله نامه هاي بين المللي وپيمان نامه جهاني حقوق كودك ؛ در قانون كار جمهوري اسلامي ايران نيز گنجانده شده است .

ادامه حضور كودكان خياباني در سطح خيابان هاي شهر با وجود صرف ميلياردها تومان هزينه براي ساماندهي اين كودكان ؛ خود نشان از ناكارآمدي سياست هاي اعمال شده در خصوص اين كودكان از سوي سياستگذاران مسايل اجتماعي دارد. طرح هاي ساماندهي كودكان خياباني كه حد اقل از سال 79 تابحال در كشور اجرا مي شود نوعي از ساماندهي است كه كه عمدتا شامل جمع آوري اين كودكان از سطح خيابانهاي شهرها ( گاها همراه با ارعاب و تهديد ) ؛ انتقال به مراكز شبانه روزي ؛ نگهداري اين كودكان به مدت چند روز و شب و سپس تحويل آنان به خانواده هايشان است كه اكثر قريب به اتفاق اين كودكان به دليل فقر شديد اقتصادي خانواده هايشان محكوم به به بازگشت دوباره به خيابان ها براي كسب درآمد هستند . اين تكرار مكررات در كشور ما نامش ساماندهي كودكان خياباني است . آنچه از نگاه مسئولان امر پنهان مانده است چرايي و دلايل پيدايش و باز توليد كودكان خياباني است . توجه به توانمند سازي خانواده هاي پايين دست جامعه ؛ ايجاد و گسترش تعاوني هاي محلي ؛ توجه به آموزشهاي همه جانبه اين كودكان ؛ استفاده از تجربه NGO هاي موفق ؛ بهره گيري از تجارب كشورهاي موفق در اين زمينه و... همه و همه شايد بتواند تخفيفي براي اين معضل مهم اجتماعي باشد كه البته متوليان امور از آن غافل مانده اند .
اظهار نظر جديد معاون امور اجتماعي سازمان بهزيستي – يعني جمع آوري كودكان خياباني به دليل جلوگيري از بدنما شدن چهره ويترين كشور ( تهران ) – در نوع خودش قابل تامل بوده و تاييد همان اصل پاك كردن صورت مسئله و ترجيح نگاه زيبايي شناختي شهري بجاي مطالعه دقيق معضلات و مسايل حاد اجتماعي نظير كودكان خياباني است .