خبرگزاری ایسنا گزارش داد:
بيش از 80 تا90 درصد متكديان كه در معابر، چهاراهها، پلهاي عابر پياده و خيابانهاي شهر تهران پراكنده اند و منجر به نامطلوب شدن سيماي شهري و آزردگي شهروندان ميشوند، به دلايلي همچون فقر، بيكاري و از هم گسيختگي اجتماعي در استخدام باندهاي سازمان يافته و شياد درآمدهاند و درآمدهاي كسبشده را به آنها تحويل ميدهند.
به گزارش گروه اجتماعي ايسنا متكديان باخانمان گدانما عمدتا در حاشيه شهر ساكن هستند و روزانه توسط باندها با وسايل نقليه در سطح شهر مستقر شده و شبانه به منزل خود باز ميگردند و اغلب آنها بيشتر از كارمندان تهراني درآمد دارند.
در اين ميان كودكاني به همراه متكديان بكار گرفته ميشوند كه اغلب، فرزندان آنها نيستند و توسط همين باندها جهت كسب درآمد در اختيارشان گذاشته ميشوند تا احساسات شهروندان، محبت و كمك مالي آنها را جلب كرده و همين امر منجر به افزايش متكديان در سطح شهر شده و بازار گرمي را براي آنها ايجاد كرده است.
تنها قانون و طرح موجود براي ساماندهي متكديان مصوبه سال 78 شوراي عالي اداري است و بر اساس آن شهريور سال 80 از سوي استانداري تهران اعلام شد كه اين طرح اجرا مي شود، اما تنها با گذشت يك هفته، اجراي اين طرح با شكست مواجه شد و مديركل خدمات شهري وقت شهرداري در پاسخ به علت شكست آن گفت كه شهرداري تهران سالهاست كه متكديان را در سر چهارراهها متفرق ميكند ، اما با توجه به قوانين موجود، اجازه دستگيري و نگهداري آنها را ندارد و در اين طرح وظيفه شهرداري تامين مكان نگهداري، نيروي انساني و وسيله نقليه بود.
اين امر نشان داد كه با توجه به جرم بودن تكديگري نميتوان برخورد «بگير و ببندي» داشت؛ چراكه آنها قشر آسيبپذيري هستند كه به دلايل فقر و از هم گسيختگي اجتماعي در استخدام باندهاي سازمان يافته قرار دارند و مورد سوءاستفاده قرار ميگيرند لذا هم اكنون مسؤولان شهري بر اين باورند كه بايد مصوبه شوراي اداري اصلاح و با مجرمان واقعي اين باندها برخورد شود.
