مترجم: آرش فكري ارشاد
كودكان اغلب چندين بار در طول روز از طريق تلويزيون، راديو، روزنامه ها، مجلات و اينترنت در جريان اخبار قرار مي گيرند. ديدن و شنيدن رويدادها و حوادث محلي و جهاني مانند بلاياي طبيعي، حوادث فاجعه آميز و گزارشهاي جرم و جنايت، ممكن است باعث به وجود آمدن استرس و تنش، اضطراب و يا ترس و وحشت در آنها گردد.
تغييرات متعددي هم كه در نحوه گزارش و پخش خبرها بوجود آمده به عنوان عواملي شناخته شده اند كه باعث افزايش امكان بوجود آمدن اثرات منفي در كودكان مي شوند. اين تغييرات شامل موارد زير است:
• شبكه هاي تلويزيوني و سرويسهاي اينترنتي و سايتهايي كه اخبار را به صورت 24 ساعته گزارش مي كنند.
• شبكه هايي كه گزارشهايي از حوادث در حال وقوع به صورت زنده و همزمان تهيه و پخش مي كنند.
• افزايش ميزان تهيه و پخش گزارشهايي از جزئيات زندگي خصوصي اشخاص مشهور و الگوهاي جامعه.
• افزايش فشار براي رساندن اخبار به سطح جامعه و عموم مردم به عنوان بخشي از طبيعت رقابتي صنعت سرگرمي و برنامه سازي.
• پوشش تصويري مكرر و با جزئيات از حوادث طبيعي و اعمال خشونت آميز.
با وجود اينكه بحث هاي عمومي زيادي در رابطه با تهيه درجه بندي هاي تلويزيوني براي آگاه كردن والدين از وجود صحنه هاي خشن و مسايل جنسي در برنامه هاي عادي وجود داشته، برنامه هاي خبري تنها به تازگي به اين بحث ها اضافه شده اند. تحقيقات نشان مي دهد كه كودكان و نوجوانان به طور ناخودآگاه متمايل به تقليد از چيزهايي هستند كه در خبرها مي بينند و يا مي شنوند، و ممكن است نحوه انجام جرايمي را كه ديده اند مورد تقليد قرار دهند. قرار داشتن در معرض چنين آسيب هايي به صورت دايمي و طولاني مدت ممكن است منجر به ايجاد ترس و از دست دادن احساسات شود و در بعضي كودكان افزايش رفتار هاي خشن و پرخاشگرانه را بوجود آورد.
همچنين بررسي ها نشان مي دهد كه شبكه هاي خبري هميشه نشانگر وقايع محلي يا ملي به طور دقيق نيستند. براي مثال در حاليكه آمارها نشان دهنده كاهش ميزان جرايم در جامعه هستند، گزارشهاي تهيه شده از وقوع آنها در برنامه هاي خبري داراي رشدي 240 درصدي بوده است. جرم و جنايت اغلب موضوع اصلي برنامه هاي خبري محلي است و يا به صورت خبرهاي فوري در بين ساير برنامه ها به آنها پرداخته ميشود. حدودا ً بيش از 30 درصد زمان پخش برنامه هاي خبري به گزارش مشروح جرايم اختصاص دارد.
آثار منفي احتمالي اخبار مي تواند بوسيله تماشا كردن آنها به همراه كودكان و بحث و صحبت با آنها درباره چيزهايي كه ديده و شنيده اند توسط والدين، معلمان يا ديگر بزرگسالان كاهش پيدا كند. مقدار و نوع خبرهايي كه كودكان مي توانند تماشا كنند بايد با توجه به مسائلي مانند سن، ميزان بلوغ فكري، ميزان رشد، تجربييات زندگي و ميزان آسيب پذيري آنها تعيين شود.
رهنمودهايي براي به حداقل رساندن آثار منفي تماشاي اخبار:
• مدت زماني را كه كودك شما به تماشاي برنامه هاي خبري ميپردازد، زير نظر بگيريد.
• اگر احتمال مي دهيد كه خبرها باعث آزردن و ايجاد نگراني در كودك مي شود، زمان كافي و يك محل آرام و مناسب را براي صحبت با او اختصاص دهيد.
• همراه فرزندانتان به تماشاي اخبار بنشينيد.
• از كودكتان در مورد چيزهايي كه شنيده و سوالاتي كه ممكن است داشته باشد، بپرسيد.
• با جملاتي به زبان ساده، مثل اينكه شما در كنارش هستيد و از او مراقبت خواهيد كرد، براي او در باره امنيت خودش ايجاد دلگرمي كنيد.
• مراقب نشانه هايي از ايجاد ترس و اضطراب، كه ممكن است به وسيله اخبار بوجود بيايد،باشيد؛ نشانه هايي مثل بي خوابي، ترس، شب ادراري، گريه و يا صحبت درباره داشتن ترس از چيزي.
والدين بايد به خاطر بسپارند كه صحبت كردن با كودكان و نوجوانان درباره چيزهايي كه ديده و شنيده اند بسيار مهم است. اين امر به والدين اجازه مي دهد تا آثار منفي بالقوه اخبار را كاهش دهند و نظريات و انديشه ها و ارزش هاي خود را نيز به بحث بگذارند. حال كه كودكان را به طور كامل نمي توان از حوادث و رخداد هاي بيرون محافظت نمود، والدين ميتوانند براي آنها احساس امنيت ايجاد كنند و آنها را در شناخت بهتر جهان پيرامونشان ياري كنند.
منبع: American Academy of Child & Adolescent Psychiatry
